لغت نامه دهخدا
( زجرة ) زجرة. [ زَ رَ ] ( ع مص ) واحد زجر. در سوره نازعات از قرآن آمده : فانما هی زجرة واحدة ( 19/37 )؛ یعنی آن ( نفخه دوم ) فقط یک بار بانگ است. ( از محیط المحیط ). یک بار زجر است و در قرآن است... ( از اقرب الموارد ): فانما هی زجرة واحدة؛ اکنون پس چنین است یک آواز. ( تفسیر کشف الاسرار ج 10 ص 363 ).