لغت نامه دهخدا
( لطف آباد ) لطف آباد. [ ل ُ ] ( اِخ ) دهی از دهستان سنگان بخش رشخوار شهرستان تربت حیدریه، واقع در 15هزارگزی شمال باختری تربت حیدریه، سر راه شوسه عمومی تربت حیدریه به رشخوار. جلگه، گرمسیر و دارای 40 تن سکنه. آب آن از قنات. محصول آن غلات و پنبه. شغل اهالی زراعت و گله داری و راه آن اتومبیل رو است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9 ).
لطف آباد. [ ل ُ ] ( اِخ ) دهی از دهستان فروغن بخش ششتمد شهرستان سبزوار، واقع در 42هزارگزی باختری ششتمد و 7هزارگزی جنوب کال شور. جلگه، گرمسیر و دارای 133 تن سکنه. آب آن از قنات. محصول عمده آن غلات، پنبه و شغل اهالی زراعت و راه آنجا مالرو است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9 ).
لطف آباد. [ ل ُ ] ( اِخ ) قصبه مرکز بخش و دهستان لطف آباد شهرستان دره گز، واقع در 24هزارگزی شمال خاوری دره گز. جلگه، معتدل و دارای 2595 تن سکنه. آب آن از رودخانه. محصول آنجا غلات، پنبه و انگور. شغل اهالی زراعت و راه آنجا اتومبیل رو است. ادارات دولتی: بخشداری، شهربانی، دارائی، ژاندارمری، پست و تلگراف، فرهنگ، گمرک، مرزبانی، پادگان نظامی و دبستانی نیز دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9 ).
لطف آباد. [ ل ُ ] ( اِخ ) نام یکی از بخشهای پنجگانه شهرستان دره گز که محدود است از شمال به خاک شوروی، از خاور به بخش کلات، از جنوب و جنوب باختری به بخش چاپشلو و از باختر به بخش حومه دره گز. لطف آباد تا اوایل سال 1329 یکی از دهستانهای تابع بخش دره گز بود و موقعی که دره گز به شهرستان تبدیل شده لطف آباد نیز به بخش تبدیل گشته است. این بخش از 12 آبادی تشکیل یافته و مجموع نفوس آن در حدود 5772 نفر است. اهمیت لطف آباد به واسطه موقعیت آن است که در مرز واقع شده، لیکن نسبت به جمعیت و محصول چندان قابل ملاحظه نیست. راه شوسه مرکز استان به لطف آباد منتهی میشود. محصول عمده آنجا غلات، پنبه و انگور. شغل مردان آن زراعت و مالداری و صنایع دستی زنان قالیچه بافی است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9 ).
لطف آباد. [ ل ُ ] ( اِخ ) دهی از دهستان ریوند بخش حومه شهرستان نیشابور، واقع در ششهزارگزی باختر نیشابور. جلگه، معتدل و دارای 613 تن سکنه. آب آن از قنات. محصول آن غلات و پنبه. شغل اهالی زراعت و راه آن مالرو است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9 ).
لطف آباد. [ ل ُ ] ( اِخ ) دهی از دهستان گاودول بخش مرکزی شهرستان مراغه، واقع در 45هزارگزی جنوب مراغه و 8500گزی خاور شوسه مراغه به میاندوآب. جلگه، معتدل و مالاریائی و دارای 102 تن سکنه. آب آن از رودخانه لیلان. محصول آنجا غلات، چغندرو نخود. شغل اهالی زراعت و صنایع دستی جاجیم بافی و راه آن مالرو است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 4 ).