لغت نامه دهخدا
علیرضاوندی. [ ع َ رِ وَ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان گیلان شهرستان شاه آباد. واقع در 18 هزارگزی شمال باختری گیلان، و یک هزارگزی جنوب راه شوسه گیلان به قصرشیرین. ناحیه ای است دشت و گرمسیر و مالاریایی و دارای 150 تن سکنه. آب آن از رودخانه گیلان تأمین می شود. محصول آن غلات، برنج، توتون، حبوب، پنبه، صیفی و لبنیات است. اهالی به زراعت و گله داری اشتغال دارند. این ده در دو محل مشهور به بالا و پایین واقع شده است و ساکنان آن از طایفه کلهر می باشند. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 5 ).
