شوخ طبعی

لغت نامه دهخدا

شوخ طبعی. [ طَ ] ( حامص مرکب ) تیزطبعی. بذله گویی.

فرهنگ فارسی

خوش طبعی بذله گویی .

فرهنگستان زبان و ادب

{humour} [روان شناسی] توانایی درک یا بیان جنبه های طنزآمیز موقعیت ها
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم
فال فنجان فال فنجان فال عشق فال عشق استخاره کن استخاره کن فال تماس فال تماس