شهنامه

لغت نامه دهخدا

شهنامه. [ ش َ م َ / م ِ ] ( اِ مرکب ) مخفف شاهنامه. نامه شاهان. کتابی که در آن اعمال و افعال و کارنامه ٔشاهان نوشته شود. رجوع به شاهنامه شود :
شهی کو بترسد ز درویش بود
به شهنامه اورا نشاید ستود.
فردوسی ( طبق نسخه ای که در حدود 850 هَ. ق. کتابت شده است ).
چندگویند ز شهنامه سخنهای دروغ
چند خوانند هنرهای فلان و بهمان.عنصری.اینکه در شه نامه ها بنوشته اند
رستم و روئینه تن اسفندیار
تا بدانند این خداوندان ملک
کز بسی خلق است دنیا یادگار.سعدی.

فرهنگ فارسی

مخفف شاهنامه نامه شاهان .
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم