لغت نامه دهخدا
زمین در. [ زَ دَ ] ( نف مرکب ) شکافنده زمین:
یکی جانور بد رونده ز جای
به سینه زمین در به تن سنگسای.اسدی.رجوع به ماده بعد شود.
زمین در. [ زَ دَ ] ( نف مرکب ) شکافنده زمین:
یکی جانور بد رونده ز جای
به سینه زمین در به تن سنگسای.اسدی.رجوع به ماده بعد شود.
شکافنده زمین
زمین در، روستایی در دهستان درپهن بخش سندرک شهرستان میناب در استان هرمزگان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۷۵ نفر ( ۶۸ خانوار ) بوده است.