لغت نامه دهخدا
دندن. [ دِ دِ ] ( ع اِ ) علف سیاه خشک شده یا درخت سیاه خشک. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). گیاه دیرینه. ( مهذب الاسماء ). || بیخ صلیان. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).
دندن. [ دَ دَ ] ( ع اِ ) سخن به آواز خفی که مفهوم نشود. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). رجوع به دندنة شود.