لغت نامه دهخدا
تشکن. [ ت َ ک َ] ( اِخ ) دهی از دهستان سماق، بخش چگنی شهرستان خرم آباد. کوهستانی و معتدل است و 480 تن سکنه دارد. آب آن از سراب رفسنجان و محصول آنجا غلات و لبنیات است و مردم آنجا به زراعت و گله داری اشتغال دارند. و در چادر و خانه ساکنند. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 6 ).
