لغت نامه دهخدا
بوتا. ( اِ ) شتر جوان و شتربچه. ( از اشتینگاس ) ( ناظم الاطباء ). و رجوع به بوته شود.
بوتا. ( اِخ ) از علمائی است که اکتشافاتی در نینوا کرده و ثابت کرده که خط سوم کتیبه های هخامنشی، همان خط آسور و بابلی است. و دیگر شکی نماند که شاهان هخامنشی بعد از زبان پارسی قدیم و عیلامی، زبان و خط آسور و بابلی را که زبان و خط نخستین مردم متمدن آسیای پیشین بوده، استعمال کرده اند. ( از ایران باستان ج 1 ص 47 ). رجوع به دایرة المعارف فارسی شود.