لغت نامه دهخدا
( بطحة ) بطحة. [ ب ُ ح َ ] ( ع اِ ) خو و خصلت، یقال: هذه بطحة صدق. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).
بطحة. [ ب َ ح َ] ( ع اِ ) اندازه قامت، یقال هو بطحة رجل؛ آن قامت یک مرد است. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).
بطحة. [ ب َ ح َ ] ( اِخ ) آبی است در وادیی که آنرا خنوقه گویند. ( از معجم البلدان ).