الحسنى

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
حسن (۱۹۴ بار)
«حُسْنی» که مؤنث «احسن» است و به معنای نیکوتر یا نیکوترین می آید، در اینجا به معنای بهترین پاداشها و یا بهترین عاقبتها است که این قوم مغرور گمراه با همه جنایاتشان برای خود قائل بودند.