لغت نامه دهخدا
( اجة ) اجة. [ اَج ْ ج َ ] ( ع اِ ) رجوع به اجّه شود.
اجه. [ اَج ْ ج َ ] ( ع اِ ) اَجَّة. چیزی که حاصلش گرم باشد. || چیز گرم. || سختی گرما. ( مهذب الاسماء ). سوزش گرما. ( منتهی الارب ). || اختلاط. گویند: القوم ُ فی اَجة. ( منتهی الارب ). ج، اِجاج.
اجه. [ ] ( اِخ ) موضعی بر ساحل رود سند، قرب مولتان. رجوع به حبط ج 1 صص 418 - 419 و حبط ج 2 ص 405 شود.
اجه. [اِج ْ ج َ ] ( هندی، اِ ) بهندی قصب السکر است. نیشکر.
