لغت نامه دهخدا
موینده. [ مو ی َ دَ / دِ ] ( نف ) نالنده. نالان. مویان. مویا. که مویه کند. مویه گر. ( از یادداشت مؤلف ). و رجوع به مویه گر شود.
موینده. [ مو ی َ دَ / دِ ] ( نف ) نالنده. نالان. مویان. مویا. که مویه کند. مویه گر. ( از یادداشت مؤلف ). و رجوع به مویه گر شود.
نالنده ٠ نالان ٠ مویان ٠ مویا ٠ که مویه کند ٠