لغت نامه دهخدا
لرده. [ ل َ دِ ] ( اِخ ) دهی از دهستان گیسکان بخش خورموج شهرستان بوشهر،واقع در 18 هزارگزی خاوری خورموج و دامنه باختری کوه گیسکان. معتدل. دارای 103 تن سکنه فارسی زبان. آب آن از چشمه و چاه. محصول آنجا غلات و بادام و انگور،شغل اهالی زراعت و باغداری و صنعت دستی قالی بافی و راه آن مالرو است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 7 ).
لرده. [ ل َ دِ ] ( اِخ ) دهی جزو دهستان سمام بخش رودسر شهرستان لاهیجان، واقع در 24هزارگزی جنوب امام نزدیک شاهیجان. کوهستانی. سردسیر، دارای 150 تن سکنه. شیعه گیلکی و فارسی زبان. آب آن از چشمه سار. محصول آنجاغلات و بنشن و لبنیات. شغل اهالی زراعت و گله داری و راه آن مالرو است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 2 ).
لرده. [ ل َ دِ ] ( اِخ ) ده کوچکی از دهستان اشکور پایین بخش رودسر شهرستان لاهیجان، واقع در 49هزارگزی جنوب رودسر و 13هزارگزی جنوب خاوری سی پل. دارای 80 تن سکنه. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 2 ).