لغت نامه دهخدا
فنا کردن. [ ف َ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) نابود کردن. مقابل فنا شدن :
دیده ما چون بسی علت در اوست
رو فنا کن دید خود در دید دوست.مولوی.
فنا کردن
فرهنگ فارسی
نابود کردن مقابل فنا شدن
فنا کردن. [ ف َ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) نابود کردن. مقابل فنا شدن :
دیده ما چون بسی علت در اوست
رو فنا کن دید خود در دید دوست.مولوی.
نابود کردن مقابل فنا شدن
