لغت نامه دهخدا
میراحمدی. [ اَ م َ ] ( اِخ ) تیره ای از شعبه گشتاسبی است و گشتاسبی یکی از دو شعبه دشمن زیاری است از ایلات کوه کیلویه فارس. ( از جغرافیای سیاسی کیهان ص 89 ). رجوع به طایفه دشمن زیاری شود.
میراحمدی. [ اَ م َ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان دالوند بخش زاغه شهرستان خرم آباد، واقع در 12هزارگزی باختری زاغه با 220 تن سکنه. آب آن از سراب میراحمدی و راه آن مالرو است. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 6 ).
