ینی چری

لغت نامه دهخدا

ینی چری. [ ی ِ چ ِ ] ( ترکی ، اِ مرکب ) ینگی چریک. ینگی چری. سرباز نو غیرمنظم. سلطان محمودخان دوم در 1241 هَ. ق. مطابق ماده تاریخ «غزای اکبر» این قوم را برانداخت. سپاهی پیاده که در سده هشتم هجری ارخان پسر عثمان دومین سلطان سلسله عثمانیان از جوانان مسیحی که به گروگان گرفته شده بودند تشکیل داد. این سپاه که تعلیم نظامی سخت دیده بود به صورت یک لشکر و سپاه کامل مدت چند سده وسیله عمده فتوحات سلاطین عثمانی بود و عاقبت در سده سیزدهم پس از ارتکاب شورش سلطان محمد ( یا محمود ) ثانی حکم انحلال آن داد و بیشتر آنان در میدان قسطنطنیه به قتل رسیدند.( یادداشت مؤلف ). و رجوع به قاموس الاعلام ترکی شود.

فرهنگ عمید

= ینگ چری

فرهنگ فارسی

نام سپاه منتخبی در ارتش قدیم عثمانی ( از قرن ۱۴ میلادی به بعد ) که از جوانان مسیحی که به گروگان گرفته شده بود و تعالیم سخت نظامی و انضباتی دیده بودند تشکیل میشد . سپاه ینی چری بعدها چنان قدرتی بدست آورد که اغلب در عزل و نصب سلاطین عثمانی دخالت میکرد و در قرن هفدهم میلادی عضویت در این سپاه جنبه موروثی گرفت و گروگان گیری از مسیحیان پایان یافت . قدرت و شکوه و نظم سپاه ینی چری در ارتش عثمانی نمونه یک لشکر و سپاه کامل تاریخی بشمار میرفت . سلطان محمد دوم در ۱۸۲۶ آنها را قتل عام کرد و به قدرتشان پایان بخشید .
(اسم ) چریک جدید.

دانشنامه آزاد فارسی

یِنی چِری (janissary)
یِنی چِری
به ترکی، قشون جدید. نگهبانان شخصی سلاطین عثمانی و سپاه دایمی ترکیۀ عثمانی از اواخر قرن ۱۴م تا ۱۸۲۶. ینی چری ها تا قرن ۱۶ مسیحیانی بودند که به زور به اسلام می گرویدند؛ بعدها اجازه یافتند که ازدواج کنند و پسران خود را به خدمت سپاه ینی چری درآورند. ینی چری ها در ۱۸۲۶، پس از مخالفت با تصمیم سلطان مبنی بر تشکیل قشون منظم و شورش علیه او، برافتادند. بقیۀ آنان نیز در شورش کشته یا پس از اسارت اعدام شدند.
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم