چوب کش

لغت نامه دهخدا

چوبکش. [ ک َ / ک ِ ] ( نف مرکب ) کشنده چوب. || ( اِ مرکب ) افزاری باشد از چوب که پنبه دانه را بدان از پنبه جدا کنند. ( برهان ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). چوبگین. رجوع به چوبکین شود.

فرهنگ عمید

=چوبکین

فرهنگ فارسی

افزاری باشد از چوب که پنبه دانه را بدان از پنبه جدا کنند . چوبگین .

فرهنگستان زبان و ادب

{skidder} [مهندسی منابع طبیعی- محیط زیست و جنگل] انسان یا ماشینی که درخت یا گِرده بینه را با کشیدن بر روی زمین به انبارگاه منتقل می کند
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم
فال ورق فال ورق فال تاروت فال تاروت فال اوراکل فال اوراکل فال عشقی فال عشقی