لغت نامه دهخدا
ناداب. ( اِخ ) مؤلف قاموس کتاب مقدس آرد: ناداب ( به معنی آزاد ) پسر هارون که خداوند بواسطه اینکه خطا ورزیده آتش غریبه بحضور آورد وی را به آتش سوزانید. ( از قاموس کتاب مقدس ص 865 ).
ناداب. ( اِخ ) پادشاه اسرائیل که از 915 تا 909 ق. م. سلطنت کرد. مؤلف قاموس کتاب مقدس آرد: پسر یربعام و جانشین وی که مدت دو سال به گناهکاری سلطنت کرد تا وقتی که بعشا در حشبون بر وی بشوریده او را ازلباس هستی عاری ساخت. ( از قاموس کتاب مقدس ص 865 ).
