تقبیل

لغت نامه دهخدا

تقبیل. [ ت َ ] ( ع مص ) بوسه دادن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ) ( دهار ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). چون بقاعده باشد بوسه دادن. ( ناظم الاطباء ). بوسیدن چیزی را و بوسه دادن. ( غیاث اللغات ) : بعد از تقدیم خدمت وتقبیل خاک حضرت و تقریر ثنا و تحیت گفت... ( سندبادنامه ص 198 ). || تقبل العامل العمل تقبیلاً؛ ضامن دادن عامل ، و این نادر است. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). رجوع به تقبل شود.

فرهنگ معین

(تَ ) [ ع . ] (مص م . ) بوسه زدن ، بوسیدن .

فرهنگ عمید

بوسیدن، بوسه زدن.

فرهنگ فارسی

بوسیدن، بوسه زدن
۱ - ( مصدر ) بوسه زدن بوسیدن بوسه دادن . ۲ - ( اسم ) بوسه زنی . جمع : تقبیلات .

دانشنامه اسلامی

[ویکی حج] «تقبیل»، به معنای بوسیدن است و معمولاً برای ابراز محبت، نشان دادن احترام یا به عنوان سلام و خداحافظی استفاده می شود. بوسه به طور کلی یکی از رایج ترین روش های ابراز عشق و محبت است.
تقبیل در حج مصادیق و احکام متفاوتی دارد؛ به گونه ای که بوسیدن همسر از روى شهوت بر مُحرم حرام و موجب ثبوت کفاره است و از سوی دیگر بوسیدن حجرالاسود و دیگر مکان های مقدس مانند رکن یمانی، مضجع شریف پیامبر(ص) و تقبیل مکان ولادت پیامبر(ص) در مکه و ... مستحب است.
باید توجه نمود که، بوسه بر این مکان ها، با اعتقاد به استقلال غیر خدا در تاثیر، همراه نیست تا شرک به شمار آید؛ بلکه به قصد احترام به آنان و تبرک انجام می شود.

ویکی واژه

بوسه زدن، بوسیدن.
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم