حبل المتین

لغت نامه دهخدا

حبل المتین. [ ح َ لُل ْ م َ ] ( ع اِ مرکب ) رسن استوار. رشته محکم. عروةالوثقی. || شریعت اسلام. || قرآن. ( دهار ) ( دستور اللغه ادیب نطنزی ). و در شواهد ذیل گاه معنی شریعت و گاه قرآن و گاه شاید معنی اصلی آن مراد باشد :
مگر خدمت تست حبل المتین
که نوعی است از طاعت ذوالمنن.فرخی.این جهان و آن جهان از خدمتش حاصل شود
خدمت محمود او را ساخته حبل المتین.فرخی.برترین جای مرا پایگه خدمت اوست
پایه خدمت او نیست مگرحبل متین.فرخی.یکی ماء معین آمد، دگر عین الیقین آمد
سیم حبل المتین آمد، چهارم عروةالوثقی.منوچهری.خاک پایت چرخ را بهر امان
بوده چون دین الهدی حبل المتین.خاقانی.شبرو که دید ساخته نور مبین چراغ ؟
بختی که دید یافته حبل المتین زمام ؟خاقانی.بمغان آی تا مرابینی
دور حبل المتین کنم زنار.خاقانی.ز بوی خلقش حبل الورید یافت حیات
ز فر لطفش حبل المتین گرفت بها.خاقانی.و رجوع به حبل متین شود.

فرهنگ عمید

۱. رسن محکم، رشتۀ محکم.
۲. شریعت اسلام.
۳. قرآن.

فرهنگ فارسی

( اسم ) ۱- ریسمان استوار رشته محکم عروه الوثقی : (( شب رو که دید ساخته نورمبین چراغ ? بختی که دید بافته حبل المتین زمام ? ) ) ( خاقانی . سج . ۲ ) ۳٠٠ - شریعت ۳ - قر آن مجید .
رسن استوار

دانشنامه آزاد فارسی

حَبلُ المَتین
(نام کامل: الحبل المتین فی احکام احکامِ الدّین) کتابی به عربی، در فقه و حدیث امامیه، تألیف شیخ بهایی. اثری مشتمل بر عبادات، عقود، ایقاعات و احکام، که تنها بخش طهارت، صلات و میراث آن در دست است. مؤلف احادیث هر باب را در این کتاب با شرح و حل تعارض میان آن ها بیان کرده است. او الوجیز فی علم الدّرایة را به جای مقدمه بر این کتاب نوشته است. الحبل المتین به چاپ رسیده است (تهران، ۱۳۲۱ق).
حبل المتین (تهران). حَبْلُ الْمَتین (تهران)
روزنامۀ سیاسی، اجتماعی، علمی، خبری، انتقادی، چاپ تهران. صاحب امتیاز آن مؤیدالاسلام (سید جلال الدین حسینی کاشانی) و مدیر آن سیدحسن کاشانی، برادر مهتر مؤیدالاسلام، بود. نخستین شمارۀ حبل المتین تهران با چاپ سربی در ربیع الاول ۱۳۲۵ق/اردیبهشت ۱۲۸۶ش منتشر شد. انتشار حبل المتین تهران با کودتای محمدعلی شاه قاجار و به توپ بستن مجلس شورای ملی متوقف شد و میرزا سید حسن کاشانی به قفقاز تبعید شد. وی پس از خروج از تهران مدتی در رشت ماند و در آن جا چند شماره از روزنامه را با نام حبل المتین رشت منتشر کرد. بعد از استقرار مشروطیت به تهران بازگشت (۱۳۲۷ق) و چندین شماره نیز در تهران منتشر کرد. اما به علت نشر مقاله های ضد مذهبی دربارۀ اعدام شیخ فضل الله نوری مجدداً توقیف شد. سید حسن علاوه بر جریمۀ نقدی، محاکمه و به جرم انتشار آن مقاله به دو سال زندان محکوم شد. گرچه بعداً حکمِ حبسِ او لغو شد، اما دیگر به سبب بیماری ای که داشت روزنامه را منتشر نکرد. حبل المتین تهران مهم ترین روزنامۀ دورۀ مشروطیت بود، به ویژه مقاله های سیاسی آن که در انتقاد از دُوَل روسیه و انگلستان بود. بیشتر نویسندگان حبل المتین تهران ناشناس بودند یا امضای مستعار داشتند. آنچه مسلّم است سیدحسن کاشانی و شیخ یحیی کاشانی ـ دست کم در سال نخست ـ سهم مهمی برعهده داشته اند. چون رسیدن حبل المتین کلکته به تهران بیش از یک ماه طول می کشیده و در این مدت اخبار تازگی خود را از دست می داده است، حبل المتین تهران روزانه منتشر می شد تا هم اخبار داخله و هم اخبار خارجه (که بیشتر آن از حبل المتین کلکته از طریق تلگراف می رسید) را دربر بگیرد. از شمارۀ ۲۰ سال اول، زیر اسم نایب مدیر میرزا سیدحسن کاشانی، دبیر (آقا شیخ یحیی کاشانی) اضافه شده است. شمارۀ ۳۶ سال دوم در ۲۹ ربیع الثانی ۱۳۲۸ منتشر شد. این شماره گرچه آخرین شماره نیست ولی، تا هنگام به توپ بستن مجلس، بیش از یک ماه و نیم انتشار نیافت.
حبل المتین (کلکته). حَبْلُ الْمَتین (کلکته)
روزنامۀ سیاسی، اجتماعی، خبری، چاپ کلکته. به صاحب امتیازی مؤیدالاسلام (سیدجلال الدین حسینی کاشانی متخلص به ادیب)، نخستین شماره در ۱۰ جمادی الثانی ۱۳۱۱ق/۱۲۷۲ش به زبان فارسی در کلکته منتشر شد. گرچه انتشار آن سه سال پیش از قتل ناصرالدین شاه آغاز شد، نقش اصلی اش را در دورۀ مشروطیت ایفا کرد. سرلوحۀ حبل المتین عبارت بود از نام روزنامه که به شکل دایره نوشته می شد و در دو طرف آن مشخصات نشریه به چاپ می رسید. گرچه در هند منتشر می شد و آزادی نسبتاً بیشتر بود، گاهی انتقادهایی اشاره وار به دولت ایران داشت. نثر فارسی آن بیشتر شبیه فارسیِ هندیان بود تا روزنامه های داخل ایران. حبل المتین نامش را از آیۀ «واعتصموا بحبل الله جمیعاً و لا تفرقوا» گرفته بود و به مذهب شیعه توجه بسیاری نشان می داد. دولت (مظفری) برای چاپ جراید خارج از کشور که مشکلی با دربار و دیوان نداشتند مقرری تعیین می کرد، ازجمله برای حبل المتین و حکمت قاهره. اما، پس از مدتی، این مقرری در پی انتقاد حبل المتین از وامی که دولت ایران از روسیه گرفت قطع شد و حتی در ذیقعدۀ همان سال (۱۳۱۸ق)، میرزا علی اصغر خان امین السلطان (اتابک) ورود همۀ جراید فارسی برون مرزی را ممنوع اعلام کرد. اما در ۱۳۲۰، با صدراعظمی شاهزاده عبدالمجید میرزا عین الدوله، ورود نشریات فارسیِ برون مرزی آزاد شد. پس از سال پنجم انتشار، رفته رفته جای خود را باز کرد و از سال هفتم (۱۳۱۷ق)، که همچنان به شیوۀ چاپ سنگی منتشر می شد، به عنوانِ حبل المتین «روزنامۀ مقدس» نیز افزوده شد. حبل المتین از اسلام بسیار می نوشت و بر حقوق مسلمانان هند تأکید داشت، حتی مؤیدالاسلام دو بار جریدۀ خود را «ادارۀ اسلامی» نامید. ترجمۀ مطالب روزنامه های خارجی دربارۀ مسائل ایران نیز در آن به چاپ می رساند. آن را نشریه ای میانه رو، وطن خواه و دین خواه می خوانند. البته برخی دیدگاه هایش در جهت تأیید سیاست های بریتانیا چهرۀ تاریخی آن را آلوده کرده است. حبل المتین ۳۷ سال منتشر شد و یکی از نشریات پرتیراژ برون مرزی بود که خبرهای سیاسی، اقتصادی، علمی درخور توجهی داشت. پس از این که ادارۀ نشریۀ حبل المتین به مؤسسه تبدیل شد، دو نشریۀ دیگر به نام های مفتاح الظفر و آزاد، به مدیریت میرزا سیدحسن کاشانی، برادر مؤیدالاسلام، نیز چاپ شدند. هم چنین مؤسسه چندین کتاب ازجمله حاجی بابای اصفهانی و احوال کریستوفر کلمبوس (کریستف کلمب) با ترجمۀ میرزا محمد منشی را به چاپ رساند. مؤسسۀ حبل المتین شماره ای از روزنامۀ تبعیدی تمدن را نیز چاپ کرد.

ویکی واژه

ریسمان محکم
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم