ثنایا
فرهنگ معین
فرهنگ عمید
فرهنگ فارسی
( اسم ) جمع تثنیه . دندانهای تیز پیشین . دندان های پیشین انسان و دیگر پستانداران که معمولا برنده هستند و برای بریدن و قطع اغذیه بکار میروند . توضیح تعداد این دندانها درانسان ۸ است که ۴ عدد درفک بالاو ۴ عدد درفک پایین قراردارد. دودندان ثنایایی را که در هر فک در وسط قرار دارند بنام ثنایای مرکزی خوانند و دو دندان ثنایایی را که در هر فک در طرفین قرار دارند بنام ثنایای کناری نام گذاری کرده اند. تاج این دندانها بطورکلی شبیه پاروی پهن است و دارای لب. باریک برنده ای هستند که سطح برنده یا قطع کننده نامیده میشود.ریشه ئاین دندانها مخروطی وارست است دندان پیشین دندان پیش . یا ثنایای کناری . چهار دندان ثنایایی که در طرفین ثنایای مرکزی واقعند و دوعدد آنهادر فک بالا و دوعدد درفک پایین قرار دارند. یاثنایای مرکزی . چهار دندان ثنایایی که در جلو دهان و در وسط ثنایای کناری قرار دارند و دو عدد از آنها در فک بالا و دو عدد در وسط پایین جا گرفته اند.
فرهنگ اسم ها
معنی: مجموع هشت دندان تیز جلو دهان که چهار در بالا و چهار در پایین قرار دارد، دندان پیش، جمع تثنیه، دندان مقدم دهان