لُگاریتم (logarithm)
نمای نشان دهندۀ عدد در پایهای معیّن. پایۀ لگاریتم متعارفی ۱۰ است. مثلاً لگاریتم ۱۰۰۰ در پایۀ ۱۰ برابر ۳ است، زیرا ۱۰ باید به توان ۳ برسد تا ۱۰۰۰ به دست آید. لگاریتم در این پایه۰.۳۰۱۰ است، زیرا ۳۰۱۰/۰ ۱۰=۲. جزء صحیح۲ لگاریتم را مفسّر و جزء کسری اعشاری آن را مانتیسمی گویند. پیش از عرضۀ حسابگرهای الکترونیک ارزان قیمت، به منظور ساده سازی محاسبات، به جای ضرب و تقسیم اعداد، لگاریتم های آن ها را جمع و تفریق می کردند، زیرا طبق قواعد لگاریتم،Log (xy) = Log x + Log yو (فرمول ۱)پس می توان لگاریتم هایx وy را جمع کرد و سپس آنتی لگاریتم جواب، یعنی عددی را که لگاریتم آن برابر جواب است، از جدول یافت.فرمول ۱:
جدول هایی برای لگاریتم و آنتی لگاریتم در دست اند که تبدیل اعداد به لگاریتم ها و بالعکس را نشان می دهند. مثلاً برای ضرب کردن ۶۵۶۰ در ۹۸۰، لگاریتم های آن ها،۳.۸۱۶۹ و۲.۹۹۱۲، را از جدول می یابیم و با هم جمع می کنیم. حاصل۶.۸۰۸۱ است. سپس، آنتی لگاریتم این عدد را که برابر با ۶,۴۲۸,۸۰۰ است می یابیم. پایۀ لگاریتم طبیعی یا نپری، عدد e، عددی گنگ و تقریباً برابر با۲.۷۱۸۳ است. اصل لگاریتم مبنای تهیۀ خط کش محاسبه بود. با رواج گستردۀ حسابگرهای الکترونیک جیبی، نیاز به لگاریتم کاهش یافت. نخستین جدول لگاریتم در پایۀ e را ریاضی دان اسکاتلندی، جان نپِر، در ۱۶۱۴ منتشر کرد. لگاریتم های در پایۀ ۱۰ را هنری بریگز انگلیسی (۱۵۶۱ـ۱۶۳۱) و آدریان ولاک هلندی (۱۶۰۰ـ۱۶۶۷) عرضه کردند.