گلوتن
دانشنامه عمومی
ورز دادن آب و آرد موجب استخراج گلوتن و جایگیری آن در محیط کشسان به نام خمیر می شود و بدین ترتیب نشاسته نیز شسته و جدا می شود. گرانول های نشاسته در آب سرد پخش شده و نهایتاً ته نشین و خشک می شوند. اگر از سالین به جای آب استفاده شود پروتئین خالص تری به دست می آید چراکه برخی ناخالصی های بی ضرر همراه با نشاسته داخل محلول می مانند. اگر تولید نشاسته مد نظر باشد استفاده از آب سرد مطلوب است چراکه ناخالصی ها همراه با گلوتن خواهند بود. برای استخراج گلوتن در خانه یا رستوران یک گلوله خمیر آنقدر زیر جریان آب سرد ورز داده می شود تا نشاسته موجود در آن خارج و شسته شود. در صنعت، دوغابی از آرد گندم به شدت توسط ماشین ورز داده می شود تا گلوتن در داخل توده خمیر شکل بگیرد. این توده گلوتن توسط نیروی گریز از مرکز جمع آوری شده و پس از طی مراحلی تحت فشار قرار گرفته و گلوتن مرطوب۶۵٪ آب خود را از دست می دهد و آنچه که باقی مانده از طریق یک نازل درون اتاقک خشک کن اسپری می شود و در اینجا مدت کوتاهی در معرض دمای بالا قرار می گیرد تا بدون تغییر ساختمان شیمیایی گلوتن، آب آن بخار شود. محصول به دست آمده پودری آردی شکل با ۷٪رطوبت می باشد که در مجاورت هوا خشک شده و از سیستم پنوماتیک به محل جمع آوری انتقال می یابد. در مرحله آخر پودر مذکور آسیاب و الک می گردد تا محصولی یکنواخت به دست آید.
دانشنامه آزاد فارسی
پروتئین موجود در غلات، به ویژه گندم و چاودار. گلوتن باعث می شود خمیر به هنگام ورز دادن منبسط شود. حساسیت نسبت به گلیادین، نوعی گلوتن، سبب بروز بیماری معده (سلیاک) می شود.