لغت نامه دهخدا
وردان. [ وِ ] ( اِ ) ج ِ ورد. شاگردان و مریدان. ( برهان ). رجوع به ورد شود.
وردان. [وَ ] ( ع اِ ) بنت وردان. رجوع به «بنت وردان » شود.
وردان. [ وَ ] ( اِ )وردنه. اطاقی که جلو آن باز باشد. ( ناظم الاطباء ).
وردان. [ وَ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان کره سنی بخش سلماس شهرستان خوی ، در 9 هزارگزی باختری سلماس ، دارای 320 تن سکنه. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 4 ).