لغت نامه دهخدا سندانی. [ س ِ ] ( ص نسبی ) منسوب به سندان. || ( اِ ) یکی از استخوانهای سه گانه گوش میانی که آنرا سندان گوش نیز گویند.
فرهنگستان زبان و ادب {incus} [علوم جَوّ] قسمت فوقانی ابر کومه ای بارا که به شکل سندان با نمای هموار و ریسه دار و مخطط است
دانشنامه عمومی سندانی (ابر). سندانی قسمت فوقانی ابر کومه ای بارا که به شکل سندان با نمای هموار و ریسه دار و مخطط است.