سعدین

لغت نامه دهخدا

سعدین. [ س َ دَ ] ( اِخ )زهره و مشتری. ( غیاث ) ( شرفنامه منیری ) :
تا ملک را قران سعدین است
بخت با دولت تو مقرون باد.مسعودسعد.شاه بهرام شه آن شاه که گفتش سعدین
هر قرانی که کنم آن ز برای تو بود.سیدحسن غزنوی.سعد ملک آن محترم صدری که سعدین فلک
پیشکارانند و او بر پیشکاران پیشگاه.سوزنی.پروانه چرخ اخضرش پرواز نسرین از فرش
پرواز سعدین برسرش چندانکه پروا داشته.خاقانی.

فرهنگ معین

(سَ دَ ) [ ع . ] (اِ. ) دو سیارة سعد: زهره و مشتری .

فرهنگ فارسی

دو ستاره سعد : زهره و مشتری .
زهره و مشتری .

دانشنامه آزاد فارسی

سعدین (اخترشناسی)
رجوع شود به:سیارات سبعه

ویکی واژه

دو سیارة سعد: زهره و مشت
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم