فرهنگ معین
(اِ طَ ) [ ع . احاطة ] احاطه .
احاطت
فرهنگ فارسی
( مصدر ) ۱ - گرد چیزی بر آمدن چیزی یا جایی را فرا گرفتن و در میان گرفتن . ۲ - درک کردن چیزی بطور کامل و تمام ظاهرا و باطنا .
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] معنی أَحَاطَتْ: احاطه کرد
ریشه کلمه:
حوط (۲۸ بار)
