بجی

لغت نامه دهخدا

بجی. [ ب ُ ج ُ ] ( اِ ) در تداول محلی جدا کردن علفهای هرز از محصول و کندن آنها. وجین. بی خو.
- بجی کردن ؛ کندن علف هرز ( در اصطلاح گناباد ). وجین کردن. بی خو کردن.

فرهنگ فارسی

وجین بی خو .

دانشنامه عمومی

بجی ( به لاتین: Bejey ) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در شهرستان بادکند واقع شده است. بجی ۵۷۴ نفر جمعیت دارد و ۱٬۶۱۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم