سفیدرو

لغت نامه دهخدا

سفیدرو. [ س َ / س ِ ] ( ص مرکب ) که چهره او سپید باشد. سپیدپوست. || زیبا. خوش صورت. || کنایه از سربلند. روسفید :
سفیدروی ازل مصطفی است کز شرفش
سیاه گشت به پیرانه سر سر دنیا.خاقانی.

فرهنگ عمید

= سپیدرو

فرهنگ فارسی

که چهره او سپید باشد یا زیبا خوش صورت .
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم