زاغه نشین

فرهنگ معین

( ~. نِ ) (ص مر. ) ۱ - ساکن زاغه . ۲ - (کن . ) بینوا، تهی دست .

ویکی واژه

ساکن زاغه.
بینوا، تهی دست.
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم