رفیق باز. [ رَ ] ( نف مرکب ) رفیق پرست. دوست باز. که با رفیقان بسیار آمد و شد کند و بدانان علاقه و بستگی خاطر دارد. ( یادداشت مؤلف ). در تداول عامه کسی که به دوستان محبت بسیار کند. ( فرهنگ فارسی معین ).
فرهنگ معین
( ~. ) [ ع - فا. ] (ص فا. ) (عا. ) کسی که به دوستی ودوستان اهمیت بسیار می دهد.