خالدار

لغت نامه دهخدا

خالدار. ( نف مرکب ) آنکه خال دارد. صاحب خال. مرقش. اشیم. منقط :
ز لعل خالدار گلرخان بیدل مباش ایمن
بلای جان بود با هم چو آمیزد می و افیون.بیدل ( از آنندراج ).

فرهنگ عمید

دارای خال.
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم