نامیرایی

به معنی «از بین نرفتنی» یا «جاودان» است. هنگامی که چیزی را وصف می‌کنند که نمی‌میرد و همیشه پایدار و ماندگار است، از واژه نامیرایی استفاده می‌شود. این کلمه معمولا در مباحث ادبی یا فلسفی برای توصیف روح یا اثرات جاودانه به کار می‌رود.