خوی خوش
واژه خوی در زبان فارسی معانی و کاربردهای گوناگونی دارد که در ادامه به آن ها اشاره شده است. این واژه به معنای نوع نگرش، اخلاق و رفتار شخصی است. علاوه بر این، میتواند به یک ناحیه جغرافیایی در ایران نیز اشاره داشته باشد. خوی خوش نیز به معنای خوش خوی یا خوش اخلاق و با اب میباشد. اخلاق یکی از علوم اسلامی است که به بررسی فضایل و رذایل رفتارهای انسانی میپردازد. این علم به ویژگیهای درونی انسان اشاره دارد که به صورت عادت در او شکل گرفته است. اخلاق به دو دسته کلی، یعنی خُلقهای نیک و بد و همچنین اخلاق اجتماعی و فردی تقسیم میشود. قرآن کریم هدف از بعثت پیامبر(ص) را اصلاح اخلاق انسانها معرفی کرده و در روایات، مهمترین صفات نیک اخلاقی تحت عنوان مکارم الأخلاق ذکر شده است. اخلاق به ویژگیهای درونی انسان اطلاق میشود که در وجود او نهادینه شده است. این اصطلاح شامل صفات نیکو و پسندیدهای مانند جوانمردی و دلیری و همچنین صفات زشت و ناپسند مانند فرومایگی و بزدلی میباشد. علاوه بر این، اخلاق فردی نظیر صبر و شجاعت و اخلاق اجتماعی مانند تواضع و ایثار را نیز در بر میگیرد. اخلاق اسلامی به بخشی از آموزههای دین اسلام اشاره دارد که به فضایل و رذایل رفتار انسان میپردازد.
مترادفها
خوشخویی، اخلاق خوب
متضادها
خوی بد، بدخویی، بد اخلاقی
جمله سازی با خوی خوش
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 او به دلیل خوی خوش و برخورد بسیار مهربانانه با همکارانش، مورد احترام و علاقه تمامی اعضای بخش مدیریت شرکت بود.
💡 تربیت صحیح فرزندان در محیطی آرام، باعث میشود که آنها در آینده با خوی خوش و شخصیتی سازنده در جامعه حضور یابند.
💡 در ادبیات کلاسیک فارسی، داشتن خوی خوش یکی از مهمترین ویژگیهایی است که برای یک انسان شریف و بزرگوار برمیشمارند.