گنه بخشیدن

آمرزش، بخشایش، مغفرت

تنبیه کردن، نبخشیدن

گنه بخشیدن. [ گ ُ ن َه ْ ب َ دَ ] ( مص مرکب ) عفو کردن گنه. بخشودن گناه:
هاتفی از گوشه میخانه دوش
گفت ببخشند گنه می بنوش.حافظ ( دیوان ص 192 ).

( مصدر ) گناه بخشیدن: هاتفی از گوش. میخانه دوش گفت: ببخشند گنه می بنوش. ( حافظ )