هضبه

( هضبة ) هضبة. [هََ ب َ ] ( ع اِ ) پشته. کوه گسترده بر زمین. ( منتهی الارب ). || کوه به یک سنگ سرشته. || کوه بلند و دراز و تنها و سرخ رنگ. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || باران بزرگ قطره پیوسته. ( منتهی الارب ). باران. ( اقرب الموارد ). ج، هضب [ هَِ ض َ / هََ ]، هضاب، هضبات. جج، اهاضیب. ( منتهی الارب ). ابوزید گوید: اهاضیب، مفردش هضاب و مفرد هضاب، هضب است. ( از اقرب الموارد ). رجوع به هضاب شود.

(هَ بَ یا بِ ) [ ع. هضبة ] (اِ. )۱ - کوه. ۲ - پشتة کم گ یاه. ۳ - باران بزرگ قطره و پیوسته.

پشته، کوه.

(اسم ) ۱- کوه گسترده برزمین. ۲- کوهی که تنها ازیک پارچه سنگ باشد. ۳- کوه درازبلند ومنفرسرخ رنگ. ۴- کوه(مطلقا ) ۵- پشت. کم گیاه. ۶- باران بزرگ قطره هضبات.وپیوسته

هضبة
کوه.
پشتة کم گ یاه.
باران بزرگ قطره و پیوسته.