متسامی

لغت نامه دهخدا

متسامی. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) با هم نبرد کننده به بزرگی. ( آنندراج ). باهم نبرد کننده در برتری و فضیلت. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به تسامی شود.