لغت نامه دهخدا
لطوء. [ ل ُ ] ( ع مص ) لطء. دوسیدن به زمین. ( منتهی الارب ). به زمین وادوسیدن. ( زوزنی ). || چسبیدن. || به چوب دستی زدن. || زدن بر پشت به عصا. ( منتهی الارب ). رجوع به لطء شود.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟