غبابی
لغت نامه دهخدا
غبابی. [ غ ُ ] ( ص نسبی ) منسوب به غباب که لقب ثعلبةبن حارص است. ( سمعانی ).
جمله سازی با غبابی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 آسمان در آن روز پاییزی، پوشیده از غبابی سنگین و خاکستری بود که مانع از دیدن درست خورشید و زیباییهای چشمنواز منظره کوهستانی میشد.
💡 پس از وقوع طوفان شدید در منطقه، غبابی غلیظ از گرد و غبار در فضا پیچید و دید رانندگان را در جادههای اصلی به شدت کاهش داد.
💡 نگاه او از پشت آن غبابی که در میان مه و باران ایجاد شده بود، بسیار مبهم و نامشخص به نظر میرسید و تمرکز را دشوار میکرد.