لغت نامه دهخدا
علی قهندزی. [ ع َ ی ِ ق ُ هََ دِ ] ( اِخ ) ابن محمدبن ابراهیم بن عبداﷲ قهندزی نیشابوری ضریر. مکنی به ابوالحسن. وی عروضی بود و در حدود سال 420 هَ. ق. درگذشت. او راست: کتاب العروض. و قهندزی منسوب است به قریه «قهندز» ( کهندژ ) از قرای نیشابور. ( از معجم المؤلفین از هدیة العارفین بغدادی ج 1 ).
