لغت نامه دهخدا
( عشیشیة ) عشیشیة. [ ع ُ ش َ شی َ ] ( ع اِمصغر ) مصغر عَشی. ( منتهی الارب ). شام کوتاه. ج، عشیشیات. ( از ناظم الاطباء ). مصغر عَشیّة است و جمعش عشیشیات شود. ( از اقرب الموارد ). رجوع به عشی و عشیة شود.
( عشیشیة ) عشیشیة. [ ع ُ ش َ شی َ ] ( ع اِمصغر ) مصغر عَشی. ( منتهی الارب ). شام کوتاه. ج، عشیشیات. ( از ناظم الاطباء ). مصغر عَشیّة است و جمعش عشیشیات شود. ( از اقرب الموارد ). رجوع به عشی و عشیة شود.