شگفتیدن

متعجب شدن، مبهوت شدن، حیرت کردن، شگفت‌زده شدن، حیران شدن

عادی شدن، بی‌تفاوت شدن

شگفتیدن. [ ش ِ گ ِ دَ ] ( مص ) متعجب شدن. ( از ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). تعجب نمودن. حیران گشتن:
چو افراسیابش به هامون بدید
شگفتید از آن کودک نورسید.فردوسی.ز خفتان رومی و ساز نبرد
شگفتید از آن کودک شیرخورد.فردوسی.|| متعجب بودن. || آشفته شدن. ( ناظم الاطباء ).

(ش گِ دَ ) (مص ل. ) تعجب کردن.

تعجب کردن، حیران شدن.

( مصدر ) تعجب کردن حیران گشتن.

تعجب کردن.