سپلشت

سپلشت. [ س ِ پ ِ ل ِ / پ َ ل َ / پ ِ ل َ ] ( اِ مرکب ) پیش آمدهای بد. بلاهای غیرمنتظره.
- امثال:
سپلشت آید و زن زاید و مهمان عزیزت برسد. ( امثال و حکم ). رجوع به سه پلشت شود.

(س پِ لِ ) (اِمر. ) (عا. ) = سپلشک: حادثة بد.

حادثۀ بد، پیشامد بد: سپلشت آید و زن زاید و مهمان برسد (؟: معین: سپلشت ).

سه پلشک، حادثه بد، پیش آمدبد
۱ - حادثه بد: سپلشت آید و زن زاید و مهمان برسد. ۲ - ( صفت ) فرومایه دون.

(عا.)
سپلشک: حادثة بد.