لغت نامه دهخدا
زاتشه. [ ش َ ] ( اِخ ) سرزمین غله خیزی است در ناحیه زاب شمالی ( از جزائر غربی آفریقا ) واقع در 30کیلومتری جنوب یسکرة و از متعلقات قسطنطنیه بوده است. قلعه استواری در این ناحیه بوده که پایگاه محکمی برای نیروهای مسلمین بشمار میرفته است. قوای متمرکز در این قلعه بسال 1849 م. علیه مهاجمین فرانسوی سخت مقاومت ورزیدند. سرانجام پس از نبردی خونین فرانسویان پیروز شدند و اهالی آن قلعه را قتل عام کردند. ژنرال هربیلتون گزارش مفصل این نبرد تاریخی را نوشته است. ( از دائرة المعارف بستانی ج 9 ).
