کورمال رفتن

لغت نامه دهخدا

کورمال رفتن. [ رَ ت َ ] ( مص مرکب ) کورمال کورمال رفتن. رفتن با سودن دست به زمین یا دیوار، چنانکه کوران. با سودن دست به زمین برای دریافتن بلندی و پستی زمین و احتراز از سقوط راه رفتن. بی دیدن بوسیله مالیدن دست راه رفتن. بی دیدن بوسیله مالیدن دست راه جستن. دست به دیوار یا زمین سوده رفتن، چنانکه در تاریکی شدید به راهی مجهول. دست به زمین یا به دیواره سوده رفتن، چنانکه کوری یا رونده ای در تاریکی. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). و رجوع به کورمال، کورمال کورمال و کورمالی کردن شود.

فرهنگ فارسی

یا کورمال کورمال رفتن رفتن با سودن دست به زمین یا دیوار چنانگه کوران. دست به زمین یا به دیوار سوده رفتن چنانکه کوری یا رونده در تاریکی

جمله سازی با کورمال رفتن

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 او پس از شنیدن آن خبرهای ناگوار، ساعت‌ها در خیابان‌های خلوت شهر کورمال رفتن را آغاز کرد، گویی هیچ هدفی در زندگی برایش باقی نمانده بود.

💡 پیرمرد با قدم‌های لرزان و نگاهی سرگردان در میان جمعیت کورمال رفتن می‌کرد، انگار که در دنیای شلوغ امروز، خانه‌ای برای پناه گرفتن ندارد.

💡 در شرایط بحرانی و زمانی که تصمیم‌گیری دشوار می‌شود، بسیاری از افراد بدون داشتن نقشه‌ای مشخص، در مسیرهای پیچیده زندگی کورمال رفتن را آغاز می‌کنند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران