لغت نامه دهخدا
کاویزنه. [ زَ ن َ / ن ِ ] ( اِ ) از آهنگهای موسیقی. ( لغات دیوان منوچهری، چ دبیرسیاقی ):
نوبتی پالیزبان و نوبتی سرو سهی
نوبتی روشن چراغ و نوبتی کاویزنه.منوچهری.
کاویزنه
فرهنگ معین
(زَ نَ ) (اِ. ) آهنگی است از موسیقی قدیم.
فرهنگ فارسی
( اسم ) آهنگی است از موسیقی قدیم: [ نوبتی پالیز بان و نوبتی سرو سهی نوبتی روشن چراغ و نوبتی کاویزنه ]. ( منوچهری )
ویکی واژه
آهنگی است از موسیقی قدیم.