لغت نامه دهخدا
پیش اوفتادن. [ دَ ] ( مص مرکب ) رجوع به پیش افتادن شود:
هر ساعت از مژگان خود خون دلم پیش اوفتد
این راز مانده بخت بد، اینست پیش افتاد من.امیرخسرو.
پیش اوفتادن. [ دَ ] ( مص مرکب ) رجوع به پیش افتادن شود:
هر ساعت از مژگان خود خون دلم پیش اوفتد
این راز مانده بخت بد، اینست پیش افتاد من.امیرخسرو.
( مصدر ) پیش افتادن: هر ساعت از مژگان خود خون دلم پیش اوفتد این راز مانده بخت بداینست پیش افتاد من. ( خسرو دهلوی )