پستایی

پستایی به معنای رویه برش‌خورده چرم است که آماده شده تا کفش یا محصول چرمی دیگری از آن دوخته شود. این واژه همچنین به صورت صفت به کار رفته و به چیزی گفته می‌شود که پس افتاده یا آماده استفاده است. در معنای دیگر، پستایی به ذخیره، اندوخته یا پس‌انداز نیز اشاره دارد. در اصطلاح کفاشی، پستایی همان رویه آماده برای دوخت کفش است و کفاشان آن را بر قالب می‌گذارند و کفش می‌دوزند. در فرهنگ‌های لغت، مانند دهخدا و معین، این واژه هم برای چرم آماده و هم برای ذخیره و اندوخته به کار رفته است. بنابراین پستایی هم کاربرد صنعتی دارد و هم معنای اقتصادی و مادی، و نشان‌دهنده چیزی است که آماده بهره‌برداری یا نگهداری شده باشد.