پرتابگاه زیرزمینی

اصطلاح «پرتابگاه زیرزمینی» به مکانی اطلاق می‌شود که در آن موشک‌ها یا سایر پرتابه‌ها از زیر زمین به سمت هدف مورد نظر پرتاب می‌شوند. این ساختار معمولاً برای موشک‌های بالستیک یا سایر موشک‌های پیشرفته به کار می‌رود و به‌طور خاص به‌عنوان یک تاسیسات نظامی طراحی می‌شود. پرتابگاه‌های زیرزمینی به‌طور خاص در زمان‌های جنگ سرد و دوران رقابت تسلیحاتی میان قدرت‌های بزرگ مانند ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی ساخته شدند. این سازه‌ها اغلب دارای دیوارهای ضخیم بتنی و سیستم‌های پیشرفته برای جلوگیری از آسیب‌های خارجی هستند. از آنجا که موشک‌ها به‌طور مستقیم از داخل این سازه‌ها پرتاب می‌شوند، این مکان‌ها معمولاً به‌عنوان مراکز پرتاب موشک‌های دوربرد، موشک‌های هسته‌ای یا دیگر انواع تسلیحات استفاده می‌شوند. این نوع پرتابگاه‌ها معمولاً در نقاط استراتژیک و با فاصله‌های زیاد از مراکز شهری قرار دارند تا در برابر حملات هوایی یا موشکی دشمن مقاوم باشند. همچنین بسیاری از این سازه‌ها به‌طور خودکار و از راه دور کنترل می‌شوند و قابلیت پرتاب سریع و هماهنگ با سیستم‌های دفاعی را دارند. ویژگی مهم این پرتابگاه‌ها این است که می‌توانند در برابر حملات هسته‌ای یا دیگر تهدیدات جدی از خود دفاع کنند و موجب پایداری امنیت ملی شوند.